Natuurlijk genezen
‘Alternatieve’ geneeswijzen staan steeds meer in de belangstelling, niet alleen voor de genezing van mensen maar ook van dieren. Naast de reguliere synthetische diergeneesmiddelen die door dierenartsen worden voorgeschreven, komen er steeds meer homeopathische en fytotherapeutische diergeneesmiddelen beschikbaar. Deze middelen zijn over het algemeen makkelijk zelf toepasbaar door diereigenaren en zijn (nu nog) zonder tussenkomst van een dierenarts te verkrijgen. Daarnaast maken ook steeds meer dierenartsen in hun praktijk gebruik van dergelijke alternatieven, omdat zij er goede resultaten mee boeken.
Onderzoek toont dan ook steeds vaker aan dat deze ‘alternatieve’ middelen een uitstekende vervanger kunnen zijn van reguliere diergeneesmiddelen (zoals antibiotica). Het grote voordeel is dat deze middelen (over het algemeen) geen bijwerkingen veroorzaken en dat de wachttijd (voor vlees, melk en eieren) nul dagen is.
Fytotherapie versus homeopathie
De begrippen fytotherapie en homeopathie worden vaak door elkaar gehaald. Maar wat is nu precies het verschil en wat zijn de overeenkomsten? En wat maakt het anders dan de reguliere (dier)geneeskunde?
Fytotherapie is een behandeling met 100% plantaardige middelen en wordt ook wel kruidengeneeskunde genoemd. Deze geneeskunde is al zo oud als de mensheid, maar met name de laatste jaren groeit de belangstelling voor geneeskrachtige planten en hun toepassing weer en wordt er veel onderzoek naar gedaan. De werkzame stoffen uit deze kruiden zijn niet verdund en zijn meestal bedoeld voor een specifieke klacht. Bijvoorbeeld eucalyptus om makkelijker te kunnen ademhalen bij verkoudheid of kamillethee als rustgevend middel.
De fytotherapie gaat net als de reguliere (dier)geneeskunst uit van het "contraria-principe". Dit betekent dat de klachten van een ziekte worden genezen door middelen met een tegengestelde werking. Ten tweede geldt voor beiden dat de dosering evenredig is met het effect, dat wil zeggen dat in ernstige gevallen de dosering verhoogd wordt. Een verschil is dat de fytotherapie uitsluitend gebruik maakt van planten, plantendelen of extracten en tincturen daarvan. De reguliere (dier)geneeskunde maakt tegenwoordig daarentegen vooral gebruik van gesynthetiseerde stoffen.
Naast de fytotherapie, werkt de aromatherapie ook alleen met plantaardige stoffen. De aromatherapie werk met oliën uit planten, ook wel de essentiële of etherische oliën genoemd. Niet alle etherische oliën zijn overigens geschikt voor inwendig gebruik.
Homeopathische geneesmiddelen kunnen van plantaardige grondstoffen gemaakt zijn, maar ook van mineralen, dierlijke producten of chemische stoffen. Bij homeopathie kan gebruik worden gemaakt van oertincturen (onverdunde tincturen van het uitgangsmateriaal), maar meestal wordt het uitgangsmateriaal gepotentieerd, dat wil zeggen verdund en geschud. Er zijn enkelvoudige homeopathische middelen, die uit 1 stof bestaan, maar ook complexmiddelen. Dat zijn middelen die uit meerdere homeopathische middelen zijn samengesteld die elkaar werking versterken.
Zoals gezegd gaat de fytotherapie uit van het "contraria-principe". De homeopathie daarentegen gaat uit van het "similia-principe" ; de ziekte wordt behandeld met middelen die bij gezonde personen verschijnselen oproepen die lijken op de symptomen van die ziekte. Homeopathie betekent dan ook ‘gelijksoortig (homeo) lijden (pathie)’. Een ontsteking wordt bijvoorbeeld genezen met een middel dat een ontsteking opwekt, om zo het lichaam te stimuleren zelf de ontsteking aan te pakken. Dit kan bijvoorbeeld met Lachesis (verdund gif van een specifieke addersoort, ‘de bosmeester’, dat in PYROGENIUM voorkomt. Een homeopathisch diergeneesmiddel dat bij mastitis goede zaken doet!
Zowel fytotherapie, aromatherapie, als homeopathie gaan uit van de zelfgenezingskracht van het lichaam. Deze therapieën zijn erop gericht het lichaam weer in balans te krijgen, zodat de mens of het dier minder vatbaar wordt voor ziekten.
Onder de homeopathie, maar zeker onder de kruidengeneeskunde schuilt een wetenschappelijk werkveld, de farmacognosie of fytochemie, waarin tot op moleculair niveau de werkzame stoffen in kruiden en hun effect op mens of dier worden onderzocht. Van hocus-pocus of geitenwollensokken is dus geenszins sprake!
Het gebruik van kruiden (zonder verstand van zaken) is overigens niet zonder risico. Kruiden kunnen in hoge concentraties erg giftig zijn, terwijl ze in lage dosering een gunstig effect hebben bij een bepaalde aandoening. Eikenblad is bijvoorbeeld in hoge dosering erg giftig, maar in lage dosering werkt het erg goed tegen diarree. Ga dus niet zelf zomaar experimenteren, tenzij je weet waar je mee bezig bent. Middelen die op de markt zijn moeten voldoen aan allerlei regels en worden streng gecontroleerd. Deze zijn dus veilig te gebruiken.
| 
